Ben je geïnteresseerd in de wereld van wetenschap & technologie en wil je hier graag meer over lezen? Word dan lid van KIJK!
Zodra je vol zit, produceren bepaalde neuronen in je brein een signaal dat je naar suiker laat verlangen. Daardoor heb je vaak nog zin in een toetje.
Soms denk je echt hélémaal vol te zitten, maar als er vervolgens een dessert op tafel verschijnt, heb je daar toch zin in. De uitspraak ‘Een toetje gaat niet naar de maag, maar naar het hart’ zul je dan ook vast weleens gehoord hebben. Daar klopt natuurlijk niks van. Onderzoekers in Duitsland hebben na een onderzoek met muizen wél een mogelijke verklaring gevonden. Dat melden ze in het gerenommeerde tijdschrift Science.
Lees ook:
Honger reguleren
Eerdere studies hebben aangetoond dat natuurlijke opioïden in het brein een belangrijke rol spelen bij het verzadigingsgevoel. Deze stoffen worden voornamelijk geproduceerd door zogenoemde POMC-neuronen in het deel van de hersenen dat ons hongergevoel regelt.
De onderzoekers wilden begrijpen of de POMC-neuronen ook bijdragen aan het verlangen naar suiker. Daarvoor bekeken ze de activiteit van deze neuronen in muizen. Eerst gaven ze de dieren hun normale voedsel, waardoor ze na ongeveer 90 minuten verzadigd waren. Daarna knabbelden ze alleen nog maar aan nieuw voedsel, zonder het echt te eten. Maar toen de onderzoekers hen zoetigheid voorschotelden, hadden ze daar blijkbaar toch wel nog plek voor.
Dat was ook terug te zien in de hersenen. De neuronale activiteit was maar liefst vier keer zo groot als bij het eten van het normale voedsel. Deze piek was al te zien voordat de dieren begonnen met eten, wat duidt dat het om het verlangen naar suiker ging. Om te controleren of de POMC-cellen hierbij betrokken waren, konden de wetenschappers met optogenetica de cellen ‘uitschakelen’. Wanneer ze dit deden, aten de muizen 40 procent minder van het toetje.
Kostbare energie
De POMC-cellen die in de neurobiologie al jaren bekend staan voor het aandrijven van een verzadigd gevoel, geven dus ook signalen af voor het verlangen naar suiker. Die signalen kwamen vooral vrij als de muizen al verzadigd waren. Dit zou kunnen verklaren waarom je toch nog een suikerrijk dessert lust als je eigenlijk al vol zit.
De neurobiologen weten niet waarom dit mechanisme zo is geëvolueerd. Ze hebben wel een theorie: mogelijk was het voordelig in een tijd dat voedsel schaars was. Suiker kan in het lichaam namelijk makkelijk worden opgeslagen als energiereserve. Het zou dus zonde zijn om dat te laten liggen omdat je toevallig net vol zit.
Beeld: Unsplash/Michaelabau
Bronnen: Science, New Scientist